Larvik - Sandefjord - Tønsberg - Horten i regn

 Første og lengste sykkeldag var det meldt ganske heftig regn, som skulle begynne ca kl 11. Derfor tidleg av stad frå motellet, 10 km til Sandefjord og frokost. Hadde håpa at Strava ville gi gode sykkelstiar. Eg fann fram, men valde eit noko anna alternativ enn det Strava foreslo delar av vegen. Frå Sandefjord flekk eg fin rute til Tønsberg, mykje sykkelveg, noko på småvegar i byggefelt, og ein del på svært lite trafikkert landeveg. Dette var skilta sykkelveg 1. 

Det gjaldt å sykle lengst mogleg før regnet, og eg klarte ca 40 km og Tønsberg før regnet kom. Landskapet er bølgande og kupert, fint med el-sykkel. I Tønsberg fikk eg sett vikingskip og bygging av eit nytt vikingskip

I regnet passa det fint med tidleg lunsj, men etter kvart måtte regnkleda fram, og turen via Åsgårdstrand til Horten gjekk i pisseregn. Frå Åsgårdstrand fann eg kyststien (sykkelvei 1). Det var verkeleg STI, men veldig fint med skog, hytter og flott landskap. På grunn av at eg var våt, orka eg ikkje å stoppe på Munchs hus, på Borrekaupangen eller på vikingmuseet i Borre. Heller ikkje studere Gokstadhaugane. Godt var de å få kome inn på hotellrommet kl 14, dusje og slappe av. Lenge sidan sist det prikka i lårmusklane. Fin middag på restaurant Balzer på Thon-hotellet eg bur på. Litt kjedeleg å ete åleine, men sykling åleine går heilt godt (så lenge alt går bra).

Eg skifta batteri etter 46 km. Då var dett ein prikk igjen på indikatoren. Så godt med ekstra batteri.

 

Oslofjorden 2026

 På hjul igjen.

Ein elsykkel skal flytte til Oslo. Den får sitte på bil til Larvik, så må den trille via Sandefjord, Tønsberg, Horten, Moss, Drøbak, Nesoddtangen til Oslo. Det blir min første lengre sykkeltur åleine.

Første etappe var å kjøre til Larvik. Ganske seigt, men alt frå vegarbeid og 50 km/t til motorveg med 110 km/t. Sykkelen hang fint bakpå. Bilen må stå ein stad i seks døger, og då er ikkje ein by det mest gunstige. Det blei Holms Motel på prærien midt mellom Larvik og Sandefjord. Kode og kort, ingen folk, men reint og fint og lyden frå vegen kom ikkje inn. 900 kr natta ver ingen upris. Einaste ete-alternativet var Burger King på andre sida av motorvegen, 900 meter unna. Så då blei det burger.

Arbon - Konstanz (31 km)

Kort sjarmøretappe frå Argon tilbake til Konstanz og Hotel Alte Post, og sykkelturen var over. Kort tid etter at me var i hus, begynte regnet!

Me sat igjen med inntrykk av å ha sykla gjennom tre land prega av orden, med veldig koselege folk. Sykkelstiane var utruleg gode, og svært godt merka, både med skilt /ulik farge i dei tre landa) og maling i vegen. Dessutan hadde me to gode kart, eit tradisjonelt kart og kartbok med ruta vår innteikna. Bare Nederland kan hamle opp med dette! Men så er det tydeleg at sykling rundt Bodensjøen har blitt ein heil industri. Det er nok tusenvis av syklistar i sving kvar dag, både lokale kvardagssyklistar, turistar og dei som trenar. Mange stader er sykkelsti og gangvei skilt, og det er nok best for alle partar. 

Heile omlandet rundt Bodensjøen er i bruk til noko. Fleire byar, Konstanz, Bergens, Ludwigshafen, Friedrichshafen, Überlingen og Lindau er nokre. Og eit vell av tettstader både i gammal og ny stil. Hagane ser mest velstelte ut i Austerrike og Sveits, men den nye bølgja med Å la humla suse har gripe om seg, så det er ikkje like velfrisert overalt. Men dei har kontroll. Mellom landsbyane er det mykje turisme knytta til vatn, badeland, basseng, badeområde, campingplasser og parkar. Og så er det jordbruk innimellom. Eit svært variert og veldrive jordbruk. Folka er driftige. 

Lindau - Arbon 49 km

Vermeldinga denne dagen sa mykje regn frå 9 til 11. Det blei med skrekken. Ganske snart etter start begynte det rett nok å regne, og regnkleda kom på, men etter relativt kort tid tok me dei av igjen og kom gjennom heile sykkeldagen utan å bli våte. 

Denne dagen sykla me gjennom tre land: Tyskland, Austerrike og Sveits. På vegen passerte me også Rhinen, der elva renn inn i Bodensjøen. Der lærde me at Rhinen renn inn i Bodensjøen i Austerrike, gjennom den store Bodensjøen, blir elv igjen ved Konstanz og renn inn i den vesle Bodensjøen og ut av denne igjen i vest ved Stein am Rhein. Dei regulerer nok vatnet så godt dei kan for å unngå flaum i heile Tyskland og Nederland, og difor heldt dei nok så høg vannstand som mogleg i sjøen. Det var ei og anna «umleitiung» truleg på grunn av vatn, og eit par gonger der sykkelstien sto under vatn, men var mogleg å sykle. 

I Argon fekk me bu i  Hotel Römerhof, eit restaurert bindingsverkhus frå1500-talet. Det hadde vore ein del av bymuren, vore skule, bibliotek og museum, men var nå fint restaurert til restaurant i 1. etg og hotell med 11 rom. Spennande å bu slik. Dagen etter fekk me med oss ein stor loppemarknad, og Han der og Askeladden fekk kjøpt seg skjorte og shorts. 

Überlingen - Lindau 60km

Igjen ein fin dag med sol og ca 20 grader. Rolig sykling mellom bebyggelsen på nordsida av Bodensjøen. Det er nokså samanhengande bebygd - fine store hus, vinmarker og fruktdyrking, vannsport, båtar, eit og anna slott, kyrkjer, og maange syklistar. Over alt er det ein jamn straum med syklistar, så mange at syklistar og fotgjengarar for det meste er skilde, det er fartsgrense 7 km/t i bygatene, og at syklistane ikkje får sykle på strandpromenadane. 

Dagens hotell er Hotel Bayersicher Hof på Linduaøya. Ferierøya Lindau frå langt tilbake, med mange båtanløp og endestasjon på jernbanen. Hotellet er eit gammalt familiehotell som er sett saman av fleire bygg, og med heilt ulogisk romnummerering. Flott frokostsal, eit streif av overklasseferie for 100 år sidan. 

Gailingen -Ûberlingen 69 km inkl ekstrasykling (omsykling pga vatn i vegen, og feilsykling)

Vannstanden i Bodensjøen er over 4 meter høgare enn normalt. Tre veks uti vatnet, og to stader var veg (og sykkelveg) stengd på grunn av vatn i vegen. Då me sto i vegen og klødde oss i hovudet ved stengt-skiltet og lurte på kva me skulle gjere, stoppa det ein kabriolet med to eldre tyskarane som fortalde oss at det var umogleg å sykle der det var vatn, og ga oss tips om omkjøring. Kjekke folk! I det heile har det vore mange som har tatt kontakt og fortalt oss vegen, eller svart godt når me har spurt. I dag måtte me ha hjelp til å kome oss ut av byen Radolfzell og finne rette vegen til Ludwigshafen, og ikkje minst å finne fram til Parkhotel St. Leonhard som ligg langt oppi skråninga over Überlingen.  Feilsykling i oppoverbakke på slutten av ein lang sykkeldag var ikkje heilt godt, men det var vanskeleg å finne vegen med det kartmateriallet me hadde. 

Men våre «problem» er små når me les at folk er evakuerte og nokre i Bayern har drukna i flaumen. 

Når Askeladden er med på tur, ser me meir av naturen langs vegen enn det me vanlegvis gjer. Nytt i dag var kvekkande forskar. Elles fekk me kjøpt jordbær, brød og aprikos i sjølvbetent bu (betalte med kort, tasta inn sjølv), og sykla forbi morellutsal. Me observerte i det heile mykje fruktdyrking, bærdyrking og anna landbruk. Litt av det var drukna, men det meste veks fint. 

Konstanz - Gailingen (40 km)

Ein herleg dag. I Sveits og Sør-Tyskland har det vore store mengder nedbør. Det ser vi på vannstanden i Bodensjøen og Rhinen og at dei pumpar vatn ut av åkrane. Og så fekk vi ein så vermessig fantastisk start på sykkelturen vår, i eit flott og velstelt landskap. Pærehagar, kornåkrar, potet- og grasmarker, valmue- og kornblomstfelt, salat, løk, sukkerroer, vinranker… det meste som kan dyrkast. Vi overnatta i Konstanz i Tyskland på Hotel Alte Post, eit flott hotell med svært god frokost. Middag på Konzil var også veldig bra, asparges og fisk var svært bra. 

Vi måtte reise til hovedkontoret til Radweg Reisen, der vi blant 800 syklar (sjå bilete) fekk ut våre fire som vi sykla tilbake på hotellet på fine sykkelvegar og sykkelbru.

Sjølve turen starta også på denne sentrale sykkelvegen, men vi sykla fort inn i Sveits, og sykla frå landsby til landsby på sørsida av Bodensjøen. Det var sykkelveg det meste av vegen, men i landsbyane måtte vi sykle i vegen. Men det var lite trafikk og låg fart. Det var for det meste flatt, men eit par stader, spesielt på slutten då vi sykla langs Rhinen var det nokre gode stigningar. Derfor fint med elsykkel for Han der. 

Askeladden observerte både interessante vekstar, tre, rovfuglar og fiskar på vegen. Her er noko å utforske vidare. I Stein am Rhein hadde vi lang lunsjpause og fekk studert fantastisk middelalderarkitektur (sjå bilete under). Frå Stein gjekk vegen vidare til Hotel Rheingold i Gailingen kor vi blei godt mottatt, og har fått rom med balkong (sjå under) og utsikt over øvre Rhindal. Dette er også like over grensa til Tyskland, etter at me har sykla i Sveits heile dagen.