Drøbak - Nesodden - Oslo

Siste etappe av denne korte turen gjekk frå Drøbak til Nesodden, eit stykke på 25 km, så båt til Aker brygge og sykkel til Sandakerveien / Lillo gård (Marie og Magnus). Denne gongen også med Komoot-stemme i øyra. Etappen på Nesoddlandet får 4 av 5 poeng: Godt underlag, lett å finne fram, interessante små stader på vegen. Minus var at noko av traseen var på veg saman med bilane, rett nok med lite trafikk sjølv laurdag føremiddag. Men det var altså ganske mykje sykkelveg også. 

Båten gjekk akkurat då eg rulla inn på Nesoddtangen, men det var kafé på plass, så ein halvtime med kaffe var heilt ok. Det kosta 36 kroner for ein honnørbillett frå Nesodden til Aker brygge (Ruterapp) - ingen upris for ca 30 min på fjorden. Frå Rådhuset og opp til Lillo gård guida Komoot meg på strålande sykkelvegar i Oslo: Maridalsveien, Uelands gate, Stavangergata ….så Badebakken og forbi barnehagen til Asta og langs Akerselva til mål i Sandakerveien. Der såg eg Asta på terrassen. Sykkelen blei parkert i sykkelbua, batteri tatt inn for lading, og så var den turen slutt og sykkelen flytta frå Sandnes/Moivika til Oslo. Turen var akkurat passe lang tur, alle ting tatt i betraktning. Og Norge er fint om sommaren!

Horten - Moss - Drøbak i fint ver.

Eg tok i bruk appen Komoot til denne turen, og det fungerte bra med lyd frå appen inn i høyreapparatet. Det kan eg altså bruke høyreapparat til. Eg måtte lære kva det betydde når appen sa ta til høgre og ta til venstre, ofte var det rett fram, men den eine varianten av to moglege. Og så gjekk appen heilt i spinn då eg måtte sykle rundt eit vegarbeid i Moss, og då eg var inne og handla mat i ein ganske stor Kiwibutikk. Ruta blei omkalkulert fleire gonger. 

Det var fint å starte turen med Horten - Moss-ferja. Den går ca 3 gonger i timen og er gratis for syklar og folk. Etterpå fann eg lett vegen med appen, og fekk eit glimt av Moss. Elles var turen kjedelegare enn dagen før. Det var ganske lange strekk i skog langs vegen til Oslo. Ca 3 km sykla eg på bilvegen - då gjekk det fort - men heldigvis var resten på sykkelsti, parallelt med vegen eller eit stykke frå. Det.var asfalt heile vegen, og litt motvind gjorde det relativt tungt sjølv om turen ikkje var så lang. Eg sykla på nasjonal sykkelvei 7 før eg svinga av til Drøbak. 

Var turen kjedeleg, så var Drøbak ei perle. Masse gamle trehus ved fjorden, og like mykje blomar som i Alsace. Vandra i byen i ettermiddagssola, sjå bilete under. Eg overnatta på Reenskaug Hotel, eit historisk hotel som skryter av å ha hatt Christian Krohg og co som gjester. 

Sykkelen fekk stå i et konferanserom, i går fekk han stå på koffertoppbevaring på Thon hotel Horten, og første dag på motellet tok eg han inn på rommet. Han har vore trygg heile tida.

Larvik - Sandefjord - Tønsberg - Horten i regn

 Første og lengste sykkeldag var det meldt ganske heftig regn, som skulle begynne ca kl 11. Derfor tidleg av stad frå motellet, 10 km til Sandefjord og frokost. Hadde håpa at Strava ville gi gode sykkelstiar. Eg fann fram, men valde eit noko anna alternativ enn det Strava foreslo delar av vegen. Frå Sandefjord flekk eg fin rute til Tønsberg, mykje sykkelveg, noko på småvegar i byggefelt, og ein del på svært lite trafikkert landeveg. Dette var skilta sykkelveg 1. 

Det gjaldt å sykle lengst mogleg før regnet, og eg klarte ca 40 km og Tønsberg før regnet kom. Landskapet er bølgande og kupert, fint med el-sykkel. I Tønsberg fikk eg sett vikingskip og bygging av eit nytt vikingskip

I regnet passa det fint med tidleg lunsj, men etter kvart måtte regnkleda fram, og turen via Åsgårdstrand til Horten gjekk i pisseregn. Frå Åsgårdstrand fann eg kyststien (sykkelvei 1). Det var verkeleg STI, men veldig fint med skog, hytter og flott landskap. På grunn av at eg var våt, orka eg ikkje å stoppe på Munchs hus, på Borrekaupangen eller på vikingmuseet i Borre. Heller ikkje studere Gokstadhaugane. Godt var de å få kome inn på hotellrommet kl 14, dusje og slappe av. Lenge sidan sist det prikka i lårmusklane. Fin middag på restaurant Balzer på Thon-hotellet eg bur på. Litt kjedeleg å ete åleine, men sykling åleine går heilt godt (så lenge alt går bra).

Eg skifta batteri etter 46 km. Då var dett ein prikk igjen på indikatoren. Så godt med ekstra batteri.

 

Oslofjorden 2026

 På hjul igjen.

Ein elsykkel skal flytte til Oslo. Den får sitte på bil til Larvik, så må den trille via Sandefjord, Tønsberg, Horten, Moss, Drøbak, Nesoddtangen til Oslo. Det blir min første lengre sykkeltur åleine.

Første etappe var å kjøre til Larvik. Ganske seigt, men alt frå vegarbeid og 50 km/t til motorveg med 110 km/t. Sykkelen hang fint bakpå. Bilen må stå ein stad i seks døger, og då er ikkje ein by det mest gunstige. Det blei Holms Motel på prærien midt mellom Larvik og Sandefjord. Kode og kort, ingen folk, men reint og fint og lyden frå vegen kom ikkje inn. 900 kr natta ver ingen upris. Einaste ete-alternativet var Burger King på andre sida av motorvegen, 900 meter unna. Så då blei det burger.

Arbon - Konstanz (31 km)

Kort sjarmøretappe frå Argon tilbake til Konstanz og Hotel Alte Post, og sykkelturen var over. Kort tid etter at me var i hus, begynte regnet!

Me sat igjen med inntrykk av å ha sykla gjennom tre land prega av orden, med veldig koselege folk. Sykkelstiane var utruleg gode, og svært godt merka, både med skilt /ulik farge i dei tre landa) og maling i vegen. Dessutan hadde me to gode kart, eit tradisjonelt kart og kartbok med ruta vår innteikna. Bare Nederland kan hamle opp med dette! Men så er det tydeleg at sykling rundt Bodensjøen har blitt ein heil industri. Det er nok tusenvis av syklistar i sving kvar dag, både lokale kvardagssyklistar, turistar og dei som trenar. Mange stader er sykkelsti og gangvei skilt, og det er nok best for alle partar. 

Heile omlandet rundt Bodensjøen er i bruk til noko. Fleire byar, Konstanz, Bergens, Ludwigshafen, Friedrichshafen, Überlingen og Lindau er nokre. Og eit vell av tettstader både i gammal og ny stil. Hagane ser mest velstelte ut i Austerrike og Sveits, men den nye bølgja med Å la humla suse har gripe om seg, så det er ikkje like velfrisert overalt. Men dei har kontroll. Mellom landsbyane er det mykje turisme knytta til vatn, badeland, basseng, badeområde, campingplasser og parkar. Og så er det jordbruk innimellom. Eit svært variert og veldrive jordbruk. Folka er driftige. 

Lindau - Arbon 49 km

Vermeldinga denne dagen sa mykje regn frå 9 til 11. Det blei med skrekken. Ganske snart etter start begynte det rett nok å regne, og regnkleda kom på, men etter relativt kort tid tok me dei av igjen og kom gjennom heile sykkeldagen utan å bli våte. 

Denne dagen sykla me gjennom tre land: Tyskland, Austerrike og Sveits. På vegen passerte me også Rhinen, der elva renn inn i Bodensjøen. Der lærde me at Rhinen renn inn i Bodensjøen i Austerrike, gjennom den store Bodensjøen, blir elv igjen ved Konstanz og renn inn i den vesle Bodensjøen og ut av denne igjen i vest ved Stein am Rhein. Dei regulerer nok vatnet så godt dei kan for å unngå flaum i heile Tyskland og Nederland, og difor heldt dei nok så høg vannstand som mogleg i sjøen. Det var ei og anna «umleitiung» truleg på grunn av vatn, og eit par gonger der sykkelstien sto under vatn, men var mogleg å sykle. 

I Argon fekk me bu i  Hotel Römerhof, eit restaurert bindingsverkhus frå1500-talet. Det hadde vore ein del av bymuren, vore skule, bibliotek og museum, men var nå fint restaurert til restaurant i 1. etg og hotell med 11 rom. Spennande å bu slik. Dagen etter fekk me med oss ein stor loppemarknad, og Han der og Askeladden fekk kjøpt seg skjorte og shorts. 

Überlingen - Lindau 60km

Igjen ein fin dag med sol og ca 20 grader. Rolig sykling mellom bebyggelsen på nordsida av Bodensjøen. Det er nokså samanhengande bebygd - fine store hus, vinmarker og fruktdyrking, vannsport, båtar, eit og anna slott, kyrkjer, og maange syklistar. Over alt er det ein jamn straum med syklistar, så mange at syklistar og fotgjengarar for det meste er skilde, det er fartsgrense 7 km/t i bygatene, og at syklistane ikkje får sykle på strandpromenadane. 

Dagens hotell er Hotel Bayersicher Hof på Linduaøya. Ferierøya Lindau frå langt tilbake, med mange båtanløp og endestasjon på jernbanen. Hotellet er eit gammalt familiehotell som er sett saman av fleire bygg, og med heilt ulogisk romnummerering. Flott frokostsal, eit streif av overklasseferie for 100 år sidan.