Overgang Jæren - Dalane

Tur 1. Nevland - Ualand. Tur-retur 12 km.

Like sør for der vi tar av frå Rv 44 til Vestlandske hovudveg går det ein veg inn til Gjermestad. Me kjørte til Nevland, parkerte der, og hadde ein fin sykkeltur på litt laus grus opp til det som ein gong var ein skysstasjon og tre gardar, Ualand. Garden ligg ved Ognaelva, som går frå Ognedal i Bjerkreim til Ogna i Hå.  Det ser ut som det er mogleg å gå frå Ualand til Ogna, men ikkje sykla, så dette blir ein fram og tilbake-tur i nydeleg landskap med skog og vatn.

På Ualand var det dugnad då me kom. Jæren Skoglag eig staden, som ligg i Hå. Men det er Jæren jakt- og fiskeforening som vedlikeheld staden. Ognaelva renn forbi like ved, og det er den det blir fiska i. Sommaren 2018 er ein tørkesommar, og det er lite vatn i elva. Det er også mogleg å sykle til garden Øvrabø, då tar ein av til høgre ved bommen.

Tur 2. Rundtur Brusand - Aniksdal- Vigrestad - Brusand 20 km.

Frå Brusand går vegen over jernbanen og austover. Her er det fleire val, men denne gongen sykla me langs Bjåvatnet og tok til venstre i Aniksdalsvegen. Det er roleg stigning ei stund, slik at me kom fritt og høgt og hadde godt utsyn over den sørlegaste delen av Jæren og såg havet. Men før den tid sykla me forbi Haugsenga, India (!), Aniksdal, Herikstad, Rugland, Hadland og Ødegård, alle, bortsett frå India, kjende etternamn i distriktet. Her kom familiane frå ein gong. 

Det er drift på gardane, og det er sett opp vindmøller i landskapet. Vi hadde rast ved ein nedlagd skule eller bedehus der det heiter Rugland eller Herikstad. Vidare gjekk turen til Vigrestad, der kan ein gå på kafe eller i butikk. Frå Vigrestad sykla me til Haugstadskogen og Stokkelandsmarka og tilbake til Brusand. Stokkelandsmarka har fått flotte, store vegar. Neste gong skal me finne den nye sykkelstien. 

Fin tur på asfalt heile vegen, lite trafikk, og passe stigning.

Tur 3. Eigerøy fyr. 

Vi kjørte retning Egersund, følgde skiltinga til Eigerøy fyr, men parkerte på idyllen Skadbergsanden. Dels for å sleppe å kjøre den smale vegen inn til parkeringsplassen for turvegen til Eigerøy fyr, dels også for å få en fin sykkeltur.  - Og det var flott å sykle på bilvegen fram til parkeringsplassen, men så vil eg seie det passar betre å gå enn å sykle vidare inn til fyret. Det er 10 grinder på vegen inn, og det blei likevel mykje grindopning og sykkelstopp på vegen. Når grinda i tillegg var nedst i ein bratt bakke, blei det mykje bremsing. Terrenget er i tillegg svært kupert, nesten for bratt til å sykle einskilde stader. Trur heller eg neste gong vil sykle rundt på Eigerøy på bilvegar, og gå til fyret.

Men Hu der kom seg ut til fyret denne gongen! (Utan sykkel det siste stykket) Det var tredje gongen ho var på denne turen, men første gong ho kom heilt ut til fyret.

Siste del av ruta var det laga trapper og lagt ut gangvegar over det som sikkert normalt er myr, og det var fint å gå. Aller siste stykket mellom bustadhuset og sjølve fyret var det ein veg der ein nok kunne trekke ei kjerre i si tid.

Eigerøy fyr er laga av støypejern, etter inspirasjon frå engelske fyrtårn. Då Hu der gjekk ut til fyret, byrja det å regne for første gong på to månader. Det var friskt og godt, og det dampa av fjellet!

Moivika nærmiljø: Utforsking av sidevegane mellom Moivika of Sirevåg

Kvar gong me køyrer til hytta ser me dei: Skilta som viser inn til Haver, Bekkjarvik, Stølen, Kinnarvåg, Holmane og Tuevegen (Tuå), stadar som ligg mellom Sirevåg og Moivika. Lenge har me tenkt at det må vere spennande å sjå kva som skjuler seg på stadane med dei flotte namna. I dag tok me turen, og det var spennande: Me oppdaga ei verd me ikkje visste om, og som absolutt var verd eit besøk. Då får det ikkje hjelpe  om kartoversikta over turen ser litt spesiell ut, sidan me måtte sykle fram og tilbake på småvegane. Rundtur var ikkje mogleg i det landskapet.

Me oppdaga tre små hamner: Holmane er den største, med molo, kommunal brygge og fortid med velstand, gjestgjevar og kro. Nedanfor  Holmane hyttefelt var det eit flott havneanlegg utan bilveg ned (bilete 2), men med hengebru ut til ei øy med fleire båtplassar.
Vidare sykla me gjennom det siste gardsromet på Bekkjarvik og kom ned til sjøen på ein kjerreveg (bilete 3), ei lita hamn var det der og, ein nydeleg stad kor det går an å gå ut på havet med båt både mot nord og mot vest. Me møtte ein lokalkjent mann der som forklara oss det. 

Fiske var næringsveg for området tilbake i tid, og med så mange naturlege hamner var det kanskje ikkje så vanskeleg, sjølv om Nordsjøen nok kan vere vill.  

Men me såg at det er fleire enn ein skulle tru som bur i området, og ikkje minst er det mange hytter som er plasserte overalt. Ikkje bare nye hytter, her er hytter frå mange tider, spreidde rundt omkring. 

Postkassar kan gi opplysningar; gjennom postkassestudium fann me ut at det er ganske mange fastbuande. I Tuevegen var det 7 postkassar, på Stølen 4 og dei aller fleste postkassane på Haver hadde eigarar som heitte Haver. Haver var spesiell: Det var mange fleire hus enn dei andre stadane, også nye hus, og to palass under oppføring. Dei nye husa har utsikt og vind, dei gamle har ly og lite utsikt. - Frå gammalt var Haver, eller Hafver, kyrkjegods under Apostelkyrkja i Bergen 1724.  

Turen blei avslutta med ein "fartsetappe" gjennom skogen frå Sirevåg til Ogna, båtis på bensinstasjonen på Ogna og rake vegen heim. Det gjekk fort.

Sykle heimanfrå til hytta i Hå 66 km

Ein heil feriesøndag til disposisjon. Fint ver med lett, nordleg vind. Det måtte bare bli denne dagen det skulle gjerast: Sykle til hytta, ikkje transportetappe, men ein fin tur i roleg tempo i medvind. Det blei kjempebra, men det føltes ganske langt. Transportetappe Austrått - Tronsholen - Stokkelandsvatnet - Ganddal - Foss-Eikeland til Orstad. Så eit godt val: Vestsida av Frøylandsvatnet denne gong. I god sommartemperatur er det ein fryd å sykle i skogen langs vatnet. Lite folk er ute i ferietida, nokre er og går på Ormen Lange, og i Sandtangen ruslar nokre brynefolk, men det er fredeleg.

Stien er ein flott veg inn i Bryne, plutseleg er vi der! Slik har vi sykla inn i byar på kontinentet, og vore begeistra over å sleppe lange innfartsvegar, her har vi det på Bryne, på same måte som Sandvedparken kan vere ein grøn sykkelveg inn i Sandnes. 

Når du kjem ut av skogen på gamle Kinoplassen og syklar rett fram, sørover, passerer du Høghuset på Jæren med Arne Garborg-senteret og Bryne vidaregåande skule. Vidare meir eller mindre rett fram kjem ein plutseleg til eit lite vatn, ein idyll på Bryne! Tjødnå? Det er skilta blindveg, men det kjem både joggarar og barnevogn i motsett retning, så eg prøver, og det går fint an å koma sørover. Men eg finn ikkje den litt meir vestlege vegen til Nærbø, og er straks inne på vegen over Garborg som eg sykla to veker tidlegare. 

På Nærbø bestemmer eg at eg vil ut mot havet, og finn vegen forbi Nærbø gamle kyrkje og Vigre ut til Nordsjøvegen og Grødalandstunet. Grødalandstunet er ein fin plass for nistepakken. Eg ser på det gamle gardstunet og skoren torv som heng og ligg til tørk. Torv har eg bare høyrt om.

Etter Grødalandstunet er Nordsjøvegen tydeleg skilta på Kongevegen, og det er godt, for vegen er bare to smale spor, så vidt plass til eit sykkeldekk i kvart. Men det er ein flott natur, på brinken ute mot havet med rullesteinar nedanfor. Ein passerer kyrkjegarden ved havet før vegen svingar inn i landet igjen. Der vegen svingar, er det skilta gangveg til Hårr! Det fins! 

Vidare følgde eg same rute som sist tur, Nordsjøruta gjennom Vigrestad, Stokkelnadsmarka, Brusand og Ogna, og langs riksvegen forbi Sirevåg og til hytta. Var ganske trøytt og nøgd då eg kom fram. Må også leggje til at vinden endra retning og friskna til litt utpå dagen. Dette var ein lengre og meir krevjande tur enn den transportetappen eg hadde i motsett retning, men du så fint! 

Sykle fra hytta og heim 57,2 km

Å sykle til eller frå hytta har vore eit mål. Hu der har nådd dette målet. 

Nogen rydda hytta og kjørte bilen heim, medan Hu der heiv seg på sykkelen. Kuling nordavind lørdag hadde blitt til lett bris frå sør søndag. Dagen var grå, det var 12 grader, og ingen konkurrerande  planar.

Derfor blei det sykkeltur på 57,2 km frå Moivika til Austrått. Turen tok 3 timar og 40 min, hogd over havet var frå 10 meter til 75, det er meir kupert enn ein skulle tru. Det var lett medvind og det regna den siste timen. Men det var godt å sykle.

Beskrivelse av ruta, dersom andre vil prøve:

Moivika - riksveg 44 nordover til Sirevåg - inn til Sirevåg (3km), til høgre like etter butikken (Svanes) og rett fram inn på turvegen som går til Ogna. Gjennom skogen til kafeen i svingen (6 km), men like før svingen til venstre inn på grusveg som går på vestsida av jernbanen. Følg denne forbi Ogna stasjon og ta inn på Nordsjøvegen, som er skilta derfrå. Nordsjøvegen tar deg ut mot havet (7km) og gjennom Ogna Camping, deretter langs Hitlertennene (9 km) til Brusand. Ved brua på Brusand (10 km) kryssar ein vegen, syklar inn bak Coop og følgjer Nordsjø sykkelrute i retning Stokkelandsmarka og Haugstadskogen. Nå er ein inne på ein flott, til dels ny sykkelsti som går gjennom heile Hå kommune, frå Sirevåg til Garborg. 

Vegen går gjennom stasjonsby etter stasjonsby: Vigrestad, Varhaug og Nærbø (ikkje gjennom sentrum), heile tida på sykkelsti. Etter Varhaug slutta eg å følgje Nordsjø sykkelrute, den svingar ned mot havet - sikkert fint, men ikkje i dag! 

Skiltet for Time kommune kjem, og sykkelstien sluttar brått (33 km).  Riksveg 505 har ikkje sykkelsti eller sykkelfelt før han kjem til Time kyrkje (39 km). Det er ein strekning med ein del trafikk, m.a. vegen mellom Bryne og Undheim går der. Stor kontrast til Hå kommune. 

Men når Time først serverer sykkelsti, er han god på austsida av Frøylandsvatnet til Kverneland (46 km).

Vidare sykla Hu der over Orstad, Foss-Eikeland, Ganddal, Hovemarka, Tronsholen, Høyland kyrkje Kyrkjevegen og heim. 

Tilfredsstillande å ha tatt turen. I finare ver og med selskap hadde nok pausane blitt fleire og lengre, men fint å sjå at det lar seg gjere å sykle denne turen. - Når det blir nordavind igjen, kan han syklast motsatt veg. 

Nærmiljø Moivika: Hellvik - Egersund på den gamle jernbanen 30 km t-r

I dag blei det sykkeltur tur-retur Egersund. Fra Moivika sørover langs Rv 44 til skilt Hellvik stasjon, inn til turvegen gamle jernbane. Den kom på det som var den smalspora jernbanen til Egersund, bygd i perioden 1874 - 1878. Den gamle jernbanen slynga seg i det sterkt kuperte landskapet for å unngå så mange tunnelar. Likevel var det behov for både høge fyllingar og sprenging i landskapet. I den gamle traseen er det ein liten tunnel, men ei flott fylling laga av steinar som er håndkilte. Imponerande arbeid.



Då banen blei gjort breispora, blei mykje av banen lagt i tunnelar, men noko av banen ligg framleis i den gamle traseen. Det betyr at sykkelvegen nokre stader er fin og flat, men seks stader går han utanom, over eller under den nye. Det betyr for syklistar og fotgjengarar sterke, bråe stigningar og nedstigningar, slik at turen blir litt krevjande. Tur-retur Moivika-Egersund i vind frå sør gjorde to gamlingar ganske forblåste og trøytte på ein god måte.




Landskapet er skog og fjell. Anortositt-fjell er eit snaut fjell, likevel er det her blitt skog og lunt. I eldre tider var det mange stasjonar på jernbanane. Nedlagde Maurholen stasjon (holdeplass) ligg mellom Hellvik og Egersund, midt i skogen. Det viser seg at denne stasjonen betente Eigerøya før øya fekk bru. Eigerøyfolk kom med båt til vika nedanfor stasjonen. Då Eigerøy fekk bru, blei  stasjonen nedlagd og bygningane blei feriestad for tilsette på jernbanen. I fin stad i skogen med tilgang til sjø og vatn. Nå er det festlokale til utleige, med ei fin grasslette framfor. Vi ser at det er ein mykje brukt rasteplass.

Turstien er ei perle, både for dei som kjem frå Egersund og går delar av ruta, og dei som tek heile turen. Stien åpna i 2005, og avgjerande for heile strekket var brua like nord for Egersund, konstruert av lærlingar ved Aker Solutions. Det er mange rasteplassar, delvis møblerte med bord og benker gitt av organisasjonar.

Nærmiljø Moivika: Vestlandske hovudveg runde 20 km

Ein runde frå Moivika, nordover til Ogna, inn på Vestlandske hovudveg sørover til Hegrestad, ut på Rv 44 via Hellvik så tilbake til Moivika. Det blei 20 nokså krevande kilometer. Nokre kilometer på Rv 44, men tidleg laurdag er det ikkje så stor trafikk, og bilistane tek hensyn.

Me starta med ein kikk på den "nye" Ogna kyrkje, teikna av vår venn Erik Thesen. Kyrkja har ein eldre del som stammar frå 1250, blei seinare utvida, men brann ned etter lynnedslag i 1991. I 1995 blei kyrkja nyopna, med skip frå mellomalderen, med alter og preikestol som nøysltige kopiar frå 1600-talet, og ein moderne del med tilbygg på eine sida. Ei fin blanding av nytt og gamalt.

Etter Ogna kyrkje svinga me inn mot Hølland og kryssa Ogna-elva over Hølland bru, som er ei gammal steinbru laga til den vestlandske hovudvegen. Brua er 33,8 meter lang, har tre hvelv og blei laga i 1843 under leiing av Andreas Arnesen. (Biletet er henta på sandalsand.net)

Vidare inn gjennom Hølland gartneri og opp på sjølve vestlandske hovedveg. Vegen var tydelegvis under klargjering til Nordsjørittet. Den nordlegaste delen av vegen var klar, fast, jamn og fin. Seinare var han typisk "under arbeid", lausare og våtare. Nokre stader var oljegrusdekket tatt av, det var klargjering for meir oljegrus. Spesielt der Nordsjørittet har nedoverbakke, var det, eller ville det koma fast dekke. Sikkert nødvendig når fleire tusen syklistar ville koma i samla flokk. Det ser ut som arrangørane av Nordsjørittet har mektige vener, vegen blir godt stelt! Det er jo til glede for alle andre på tur.

Den vestlandske hovudveg var planlagd av danskar, som bygde vegar på flat mark. Då er nok den rette veg er den kortaste og beste. Men i "terrenget av Guds vrede" er den rette veg også ein ve-e-eldig kupert veg. Eg blir styrka i avgjerda om å ikkje sykle Nordsjørittet. Denne biten av rittet er årsaka. Eg bremsar i nedoverbakkane, dei er farlege. Eg vil ikkje ha 1000 ville syklistar bak meg då.

Me tok ein pause på gode benkar like før Hegrestad, og reflekterte over kor få folk som hadde tatt i bruk vegen denne dagen. Ingen andre enn oss.

Ikkje før det var sagt så kom dei to første syklistane, dei såg ut som dei trena til rittet. Like etter kom ei turgruppe med 30 - 40 vandrarar på vår alder, ganske gamle. Så vegen blir brukt. Det set me pris på.

Men det var ein på vegen me ikkje sette pris på, der og då, sjølv om han nok har like rett til å bruke vegen som me har. Det var bonden på Hegrestad som var ute med hevdaspreiaren for å gjødsle. Vegen er smal, traktoren tok heile vegen. Me trekte oss ut i vegkanten og håpa det beste, for spruten sto bort frå oss. Men ikkje alt. Delar av spruten sto rett opp, og hevd kom ut på vår side og. Lortsprut/ lortregn er ikkje kjekt. Me blei prikkete, syklane blei prikkete og sekken min blei prikkete.

Me sykla fort tilbake til hytta, kledde av oss direkte i vaskekummen i bua, vaska syklane og dusja grundig. Eg trur ikkje me luktar lenger, men den neonfarga sykkeljakken min (sjølvsagt den nyaste) har fått varige spor.

Nærmiljø Moivika: Sirevåg - Ogna - Brusand

Med ny hytte i Moivika i heilt sør i Hå, på grensa til Egersund, må det bli meir sykling i Norge ei stund, og mindre i utlandet. Første helga i juni kom med eit fantastisk ver, over 20 varmegrader og nesten ikkje vind. Me lasta syklane på bilen og var klar for først å utforske nærområdet rundt hytta.

Tur 1 gjekk nordover til Sirevåg, Ogna og Brusand. Hytta ligg slik at vi alltid må sykle litt på Rv 44, og det er ikkje så kjekt. Men trafikken er ikkje så stor, og bilistane tek hensyn. Vi utforska Sirevåg, som er mykje meir enn det vi ser langs vegen, med mange nye hus og levande industri tilknytta sjøen, og litt turisme. Etter Sirevåg er det flott sykkelsti, og før vi kjem til Ogna, ved Vedafjell, er det gang- og sykkelvei på vestsida av jernbanen og heilt ned mot sjøen til Ogna Camping. Finfin turveg og fine badeplassar.  Sidan vi ikkje ville ha så lang tur, sykla vi tilbake same vegen, utan å ta turen om Sirevåg. Heile var 22 km, og gjekk heilt fint til Han der sklei på grusen på parkeringsplassen i Moivika og måtte doktorerast  på tre skrubbsår med mykje grus i. Men det gjekk godt.

Strand mellom Ogna og Brusand.

Sirevåg konferansesenter

Egersund - Sandnes i 24 grader og medvind i august. Ca 90 km.

Temperatur over 20 grader i Norge sist i august må brukast til noko kjekt:sykling langs kysten. Vind frå søraust gjer at Nordsjørittruta er eit godt alternativ. 

Toget går frå Sandnes 17 min over kvar time, og det kosta oss 330 kroner for to syklar, ein pensjonist og ein vaksen. Ikkje så billig. Togturen tar litt over 50minutt, og kl 10.05 er vi i gang nordover langs den fine turvegen mellom Egersund og Helvik. 

Vi finn turvegen langs jernbanelinja ved å dra til høgre ut av jernbanestasjonen i Egersund,, gjennom rundkjøringa i retning Eigerøy, og inn på sykkelsti på venstre side av vegen. Kort tid etter møter vi skilting til den gamle jernbanen, inn på grusveg, og over den nye flotte brua som tar oss inn i eit fantastisk parkdrag med mange benker og flott natur til Helvik. Dels går turen på den gamle traseen, og er rett og fin, men plutseleg er det bratt opp eller ned, vi må over ein tunnel eller den "nye" Jærbanen.

Frå Helvik stasjon er Nordsjøvegen skilta opp Netlandsvegen, ein gardsveg som leier oss opp på riksveg 44, og ganske snart er vi på Hegrestad, der del 2 av turen tek til, Vestlandske hovudveg. Utsikta er spektakulær, sjå bileta. Det er framleis grus, og litt laus, så litt anstrengande å sykle, spesielt nedvover.

På Ogna er det igjen eit nytt landskap, sandstrand. Flott når det plutseleg opnar seg med hav og sand i kontrast til skogen vi kjem ut av. Mange familiar på badetur er å sjå, det er godt over 20 grader.

På Brusand går løypa bort frå Rv 44 og opp til Stokkelandsmarka, vidare til Vigrestad og Varhaug før vi igjen skal ned til rullesteinstranda ved Jærhavet. Veksling mellom grusveg ved havet og sykkelsti ved Rv 44 er fin, men endå finare er det å kome til lappar og kaffi på Hå gamle prestegard. Herleg for tørste og svoltne syklistar.

Nå begynner rumpene å bli trøtte, så turen over hengebrua etter prestegården, forbi Nærlandsparken, på vegen forbi Refsnes, Skeie, Vik, Orre (stopp ved den gamle kyrkja), Reve, Hodne, Bore, Voll, Vasshus, Skjæveland osv. blir meir ein motivasjonsprøve enn den koseturen det var i begynnelsen. nÅr var vi trøtte. Men godt fornøgde kom vi heim, omsider.

 

Langs havet frå Vigrestad til Klepp (og til Sandnes) 52 + 3 km

Vind frå sør, sterk vind frå sør, likevel ein fin tur.

Me tok toget til Vigrestad og sykla så nordover på Nordsjørute 1. Eg må igjen berømme Nordsjøruta, som tok oss inn på småvegar me ikkje visste om, slik at me fekk sykla like ved havet. Veldig fint med vinden i ryggen.

Det blei tid til å fotografere Obrestad fyr, ha lunsj og kikke på Per Line-utstilling på Hå gamle prestegard, sykle på Kongevegen og gå på hengebru over Hå-elva,  besøke far på Kleppheimen og nyte Sandvedparken i haustdrakt på heimvegen. Det var mykje på ein dag.

Kanskje den siste langturen i 2011?

Omvendt Nordsjøritt: Sandnes - Egersund 78 km

Å reise "med veret":

 Fredag bles det stiv bris frå nordvest, og tanken om å sykle i medvind til Egersund blei fødd. Motsett veg av Nordsjørittet, som fleire meiner går feil veg, fordi det er mest nordavind her i distriktet.

Ein kikk på yr.no viste at laurdag var betre enn søndag, og tidleg på laurdagen betre enn seint. (Regnvarsel).

Rast på Nordsjøruta på Brusand

Derfor glei me avgarde 8.45 frå Austrått, langs kjende vegar til Bryne. Vindstille, så tidleg på dagen, flott! Vestsida av Frøylandsvatnet er bra i all slags ver. Så sykla me gjennom Bryne, fann ikkje vegen til Hognestad som me hadde tenkt å ta, kom   i staden ut på rv 505. Men det var ikkje noko problem med trafikken, for det var sykkelsti nesten heile vegen til Varhaug.

På Varhaug ville me ha kaffe og is: Ingen kafe, men MIXen redda oss. Nå begynte det heldigvis å blåsa litt, så me fekk nyta medvinden til Vigrestad, på traseen til Nordsjøruta som me kom inn på der. - I dette jordbrukslandskapet som ligg litt inn frå havet, er det etterkvart fleire skogdottar og mykje tre, til dels store og gamle tre. Det luner, og det forblåste inntrykket er ikkje så sterkt.

Nordsjøruta går heilt nede på stranden etter Ogna Camping

Ved Brusand kryssa me både jernbane og veg og sykla på ein smal sti langs Hitlertennene - gjennom Ogna Camping og ut mot havet. Det er fint, sjå bilete.

Her har det gått tog! Mellom Hellvik og Egersund

Vegen vidare: Ogna - Hølland - Vestlandske hovudveg 6 - 7 km til Hegrestad. Gamle Vestlandske hovudveg er spennande. Det var den første vegen bygd for kjerrer i Rogaland, og ein del av vegen frå Oslo (Christiania) til Stavanger. Dei første planane om ein slik veg var frå 1700-talet, men denne delen sto ferdig i 1840-åra, bygd av dei lokale bøndene som pliktarbeid. Først som rideveg ca. 1810, utvida rundt 1820 for karjol. - Vegen går rett fram, opp ein bakke og ned ein bakke, slett ikkje utanom noko som helst. På oppslag langs vegen er det to forklaringar på dette: At arkitekten var dansk, og at det var viktig å få vegen så kort som mulig for å gjere han billig. Eg kan jo i tillegg tenkje meg at planar frå 1700-talet gjerne var planar med rette linjer, frå klassisismen og rasjonalismen: Som Kvadraturen i Kristiansand, som delar av Oslo, til og med Sandnes har rette linjer i den eldre bykjerna.

Etter seks mil på sykkelsetet var det heilt greit å gå av og trille i oppoverbakkane. Litt nifst i laus grus nedover, men det gjekk bra. Då var det herleg å koma ut på asfalt på Rv44, men her var det trafikk, så me tok av i retning Maurholen golfbane, og her var det asfalt for golfspelarane og hyttefolket.

Ny sykkelbru på turvegen inn mot Egersund.

Endeleg fann me turvegen frå Hellvik til Egersund som går på i den gamle jernbanetraseen. Den har eg lengta etter å sykle på, og eg blei ikkje skuffa. Sjølv om det låg ein jernbanetrase til grunn, med tunnel og steinfyllingar, er det gjort eit stort arbeid med jernbaneovergangar, ekstra strekk her og der, og ikkje minst sykkelbrua inn mot Egersund.  Flott natur langs havet, mange utsiktsplassar, fast grus og godt å sykle, og over 20 grader. - Kjempeflott!

Me tok toget heim, og vel heime hadde me sykla 80 km. Då eg var i dusjen, kom regnet. Snakk om verklaff!