Forges-les-Eaux - Dieppe 56 km + ferje til Newhaven

Hotel le Continental i Forges-les-Eaux. Gammalt spahotell, men heilt bra inni. Gammal storhet i resepsjonen, nyoppussa rom og bad. 

Mat er ein viktig del av opplevinga, og i Frankrike er det ofte håp om at matopplevinga blir god. Derfor førebur Han der ofte turane med å finne gode restaurantar på Trip Advisor. Gjestene vurderer og skriv om restauranten, og Han der plukkar ut, og det har alltid vore vellukka. Men denne gong ei. Måndag var utvald restaurant i Maison Laffitte stengd fordi det var måndag (mykje i Frankrike er stengt måndagar). Tysdag var det Gisors, der var restauranten nedlagd, og onsdag i Forges-les-Eaux hadde den utvalde bare lunsjope må-ty-on, middagstid var han stengd. Det blei pizza! Neste blir middag på ferja!

Forges kjem av at det blei laga jern der, så langt tilbake som i romartida, eaux kjem av vatn som hadde helseverknad, det har vore spa der langt tilbake i tida. Kjeldene med vatn som hadde god verknad blei oppdaga på 1500-talet, men først i 1820-åre blei det fart på spaverksemda. Nå er det største spaer omgjort til kasino.

Sykkelvegen frå Forges følgjer den gamle jernbanen frå hotellet vårt 45 km til utkanten av Dieppe. Det er ganske flott å gli avgarde på sporet på jernbanefyllingar, bruer og av og til grovne ned i landskapet.  Ikkje opp og ned, ned og opp slik det hadde vore om me hadde følgt landskapet. Dessutan vaks det tre langs den gamle linja, som var godt ly mot nordavinden som måtte blåse denne dagen me sykla nordover. Kvar stad ein veg kryssa sporet/Avenue Verte sto det eit lite hus som me først trudde var stasjon, men dei låg for tett til det, så vi tippa på hus for vaktaren av jernbaneovergangen.  Nå var tydelegvis alle husa selde til private, det same med dei fleste stasjonsbygningane.

Banen gjekk mellom Paris og Dieppe, og blei bygd i 1873. Folk brukte denne når dei reiste til England, og banen frakta jordbruksvarer frå Normandie til Paris. Banen blei nedlagd i 1988. 

Landskapet har gardar med kyr og eplehagar, og Normandie er kjent for dei gode ostane frå melka, og sider og calvados laga av epla. I ruta ligg også og renessanseslottet Mesnières-en-Bray, sjå under. 

Dessutan mange forskjellige blomar, mellom anna mange bjørnebærbuskar, ennå med blomar her. Det er grønt og frodig, og vi merkar at landskapet får nok regn, også denne dagen. Investeringa mi i god Gore Tex-bukse ga avkastning i dag, det var herlig å ha den i yren. I regn går det lett fortare framover enn elles, og vips så var det slutt på sykkelstien. Frå Arques-des-Batailles til Dieppe var det sykling på veg. Forbetringspotensiale for Avenue Verte akkurat på den delen med trafikk, men etter den flotte jernbanetraseen tållte me det.  På vegen samla me opp Harold og Joanne, frå Canada, og hadde lunsj med dei i Dieppe.

Dieppe er ein viktig havneby med ferje til England. Namnet Dieppe kan kome av norrønt djupr, og viser til havna som er djup, og var på 1500-talet den viktigaste hamna i Frankrike. Byen blei øydelagd i 1694 av ein engelsk-nederlandsk krigsflåte og ein stad kor britisk-kanadiske styrker gjennomførte eit stort raid i 1942 som ga mange erfaringar til planlegging av D-dagen i 1944.

Heldigvis hadde me hotell like ved havnen, Premier Inn var lett å finne, sjølv om det begynte å mørkne då me hadde kome oss ut av båten og gjennom passkontrollen. 

Gisors - Forges-les-Eaux 65 km

Hotel Moderne  i Gisors var nok moderne då jernbanen var ny. Nå var det meir eit litt gammaldags hotell, fin kontrast til dei moderne kjedehotella me elles har budd på. Restauranten i Gisor som Han der hadde funne på Trip Advisor var nedlagt, men me fann ein god japansk, og fekk god mat.

Gisors heitte Gisoritum i gallisk-romersk tid. Byen låg strategisk på grensa mellom kongeriket Frankrike og hertugdømmet Normandie (Gange-Rolf), og begynte å vekse frå 1066 då Vilhelm Erobraren tok England. Chateau de Gisors stammar frå denne tida. Byen har industri og jernbane Paris - Dieppe, og blei øydelagd under andre verdskrigen.

Sykkelen min blei godt doktorert av Ricardo i hos turoperatøren Nature Verte.. Det er første turen me har hatt følgjebil på den måten at dei også bur på hotellet og hjelper deltakarane. Me syklar samtidig med ei guida gruppe, og i går tok Nature Verte til og med ein av deltakarane til sjukehuset. Elles er det bare å skryte av kartboka er svært detaljert og god, i tillegg til kart og beskrivelse, er det også litt om området rundt og byane vi syklar gjennom. Paris-London ser ut til å bli ein klassikar. I dag møtte me ganske mange som sykla motsett veg på oransje syklar, tyskarar, engelskmenn og nordmenn med eit selskap som heiter Girolibere, også det italiensk. Under tre som syklar parallelt med oss, ein italiensk far med to søner i tenåra.

Etappe 3 Paris-London var også ein ganske krevande etappe, svært kupert, og då var det å sykle opp og ned 65 km. Det var også regn i dag, så det var godt med regntøy, sjølv om det var småregn.

Det var mange gamle kyrkjer å sjå, frå tusentalet, 11 - og 1200. Spesielt abbediet i St. Germer de Fly var flott. Dette bygget er eit av dei eldste gotiske bygga i Frankrike, bygd på 1000-talet, som erstatning for det gamle bygget som vikingane hadde øydelagt. Under bilete av abbediet.

Det er utruleg kor mange svært lite trafikkerte vegar det fins i Frankrike. I dag sykla me bare på veg, dermed på asfalt, og kunne vore plaga av trafikk. Me var av og til innom litt større vegar med litt trafikk, men for det meste var det folketomt, både på vegane og i landsbyane me sykla gjennom. Landsbyane er svært små, gamle og pittoreske. Hagane er eit syn med stokkroser, roser, hortensia og mykje anna. Elles er det kornåkrar (kveie og rug), mais, erter, bønner, grønnsaker og eplehagar. Eg fann også noko eg ikkje veit kva er, sjå under:

Maisons Laffitte - Gisors 75 km

Dette er ein hard etappe, spesielt dersom det er feil med sykkelen og det regnar. Me tar det kronologisk.

Hotel Ibis Maisons Laffitte var svært lett å finne, og greit å bu på. Restauranten me hadde funne på Trip Advisor, Bouche a Oreille, var stengd mandagar, så det blei middag på hotellet med Joanne og Harold frå Canada. Veldig koseleg.

Maisons Laffitte er først og fremst kjent for slottet sitt, bygd ca 1650 og brukt av kong Ludvig XV som jaktslott på 1700-talet. Slottet er eit eksempel på typisk fransk barokk. Dessutan har staden ein heilt spesiell, rettlinja og symmetrisk byplan. Opplysningstida har slått tungt inn, med mange praktbustader. 

Frå Maisons Laffitte går sykkelruta gjennom skogen St. Germain-en-Laye, vidare i Oisedalen, ein dal med mykje lys som har vore inspirasjon for impresjonistiske målarar som Daumier, Pissarro (sjå bilete), Césanne og van Gogh. Området er nasjonalpark, med mange idyllar. Midt i dette grøne landskapet reiser det seg plutseleg ein gjeng med nye bustadblokker på 7 - 8 etasjar! Rundt jernbanestasjonen Cergy-le-Haut har det reist seg ein by midt i skogen! Trur ikkje det var så mange arbeidsplassar. Men me fekk kjøpt god lunsj som me tok med oss til picnic. Det var lurt å ikkje bruke tid til lunsj på restaurant ein så lang dag,

Så gjekk turen gjennom eit parklandskap, Vexin Francais, med gamle landsbyar, slott og kyrkjer,
til elva Epte, som markerer starten av Normandie.

Dag 1 på turen var ganske flat, denne dagen var ikkje det, det var ein god del stigning. Dessutan gjekk ein god del av ruta på sølete grusvegar (det regna også) med innslag av leire, det var sugande. Då eg sleit som verst, forsto eg etterkvart at bakhjulet var skeivt og tok borti andre delar av sykkelen, slik at eg sykla med tilleggsbelastning. Det var hardt!!! Sykkelen blei fiksa fleire gonger, og fram skulle me, sjølv om eg var ganske pest etter 45 km, og me skulle ha 75. Dei siste 20 km frå Bray et Lu til Gisors på NEDLAGD JERNBANE redda oss. Her ein gjnbrukt stasjonsbygning langs linja. 

Stadnamn: I Noreg heiter stadar Klepp, Tu, Ims, til nød to stavingar som Sola, Bryne, Sandnes og Austrått. I området vi er nå er det lite med bare eit ord, jfr dei kursiverte stadnamna over. Eller kva med Conflans Sainte Honorine eller Wy-Dit-le-Joli-Village? - Og der bur bare 330 personar!!