Arbon - Konstanz (31 km)

Kort sjarmøretappe frå Argon tilbake til Konstanz og Hotel Alte Post, og sykkelturen var over. Kort tid etter at me var i hus, begynte regnet!

Me sat igjen med inntrykk av å ha sykla gjennom tre land prega av orden, med veldig koselege folk. Sykkelstiane var utruleg gode, og svært godt merka, både med skilt /ulik farge i dei tre landa) og maling i vegen. Dessutan hadde me to gode kart, eit tradisjonelt kart og kartbok med ruta vår innteikna. Bare Nederland kan hamle opp med dette! Men så er det tydeleg at sykling rundt Bodensjøen har blitt ein heil industri. Det er nok tusenvis av syklistar i sving kvar dag, både lokale kvardagssyklistar, turistar og dei som trenar. Mange stader er sykkelsti og gangvei skilt, og det er nok best for alle partar. 

Heile omlandet rundt Bodensjøen er i bruk til noko. Fleire byar, Konstanz, Bergens, Ludwigshafen, Friedrichshafen, Überlingen og Lindau er nokre. Og eit vell av tettstader både i gammal og ny stil. Hagane ser mest velstelte ut i Austerrike og Sveits, men den nye bølgja med Å la humla suse har gripe om seg, så det er ikkje like velfrisert overalt. Men dei har kontroll. Mellom landsbyane er det mykje turisme knytta til vatn, badeland, basseng, badeområde, campingplasser og parkar. Og så er det jordbruk innimellom. Eit svært variert og veldrive jordbruk. Folka er driftige. 

Lindau - Arbon 49 km

Vermeldinga denne dagen sa mykje regn frå 9 til 11. Det blei med skrekken. Ganske snart etter start begynte det rett nok å regne, og regnkleda kom på, men etter relativt kort tid tok me dei av igjen og kom gjennom heile sykkeldagen utan å bli våte. 

Denne dagen sykla me gjennom tre land: Tyskland, Austerrike og Sveits. På vegen passerte me også Rhinen, der elva renn inn i Bodensjøen. Der lærde me at Rhinen renn inn i Bodensjøen i Austerrike, gjennom den store Bodensjøen, blir elv igjen ved Konstanz og renn inn i den vesle Bodensjøen og ut av denne igjen i vest ved Stein am Rhein. Dei regulerer nok vatnet så godt dei kan for å unngå flaum i heile Tyskland og Nederland, og difor heldt dei nok så høg vannstand som mogleg i sjøen. Det var ei og anna «umleitiung» truleg på grunn av vatn, og eit par gonger der sykkelstien sto under vatn, men var mogleg å sykle. 

I Argon fekk me bu i  Hotel Römerhof, eit restaurert bindingsverkhus frå1500-talet. Det hadde vore ein del av bymuren, vore skule, bibliotek og museum, men var nå fint restaurert til restaurant i 1. etg og hotell med 11 rom. Spennande å bu slik. Dagen etter fekk me med oss ein stor loppemarknad, og Han der og Askeladden fekk kjøpt seg skjorte og shorts. 

Überlingen - Lindau 60km

Igjen ein fin dag med sol og ca 20 grader. Rolig sykling mellom bebyggelsen på nordsida av Bodensjøen. Det er nokså samanhengande bebygd - fine store hus, vinmarker og fruktdyrking, vannsport, båtar, eit og anna slott, kyrkjer, og maange syklistar. Over alt er det ein jamn straum med syklistar, så mange at syklistar og fotgjengarar for det meste er skilde, det er fartsgrense 7 km/t i bygatene, og at syklistane ikkje får sykle på strandpromenadane. 

Dagens hotell er Hotel Bayersicher Hof på Linduaøya. Ferierøya Lindau frå langt tilbake, med mange båtanløp og endestasjon på jernbanen. Hotellet er eit gammalt familiehotell som er sett saman av fleire bygg, og med heilt ulogisk romnummerering. Flott frokostsal, eit streif av overklasseferie for 100 år sidan. 

Gailingen -Ûberlingen 69 km inkl ekstrasykling (omsykling pga vatn i vegen, og feilsykling)

Vannstanden i Bodensjøen er over 4 meter høgare enn normalt. Tre veks uti vatnet, og to stader var veg (og sykkelveg) stengd på grunn av vatn i vegen. Då me sto i vegen og klødde oss i hovudet ved stengt-skiltet og lurte på kva me skulle gjere, stoppa det ein kabriolet med to eldre tyskarane som fortalde oss at det var umogleg å sykle der det var vatn, og ga oss tips om omkjøring. Kjekke folk! I det heile har det vore mange som har tatt kontakt og fortalt oss vegen, eller svart godt når me har spurt. I dag måtte me ha hjelp til å kome oss ut av byen Radolfzell og finne rette vegen til Ludwigshafen, og ikkje minst å finne fram til Parkhotel St. Leonhard som ligg langt oppi skråninga over Überlingen.  Feilsykling i oppoverbakke på slutten av ein lang sykkeldag var ikkje heilt godt, men det var vanskeleg å finne vegen med det kartmateriallet me hadde. 

Men våre «problem» er små når me les at folk er evakuerte og nokre i Bayern har drukna i flaumen. 

Når Askeladden er med på tur, ser me meir av naturen langs vegen enn det me vanlegvis gjer. Nytt i dag var kvekkande forskar. Elles fekk me kjøpt jordbær, brød og aprikos i sjølvbetent bu (betalte med kort, tasta inn sjølv), og sykla forbi morellutsal. Me observerte i det heile mykje fruktdyrking, bærdyrking og anna landbruk. Litt av det var drukna, men det meste veks fint. 

Konstanz - Gailingen (40 km)

Ein herleg dag. I Sveits og Sør-Tyskland har det vore store mengder nedbør. Det ser vi på vannstanden i Bodensjøen og Rhinen og at dei pumpar vatn ut av åkrane. Og så fekk vi ein så vermessig fantastisk start på sykkelturen vår, i eit flott og velstelt landskap. Pærehagar, kornåkrar, potet- og grasmarker, valmue- og kornblomstfelt, salat, løk, sukkerroer, vinranker… det meste som kan dyrkast. Vi overnatta i Konstanz i Tyskland på Hotel Alte Post, eit flott hotell med svært god frokost. Middag på Konzil var også veldig bra, asparges og fisk var svært bra. 

Vi måtte reise til hovedkontoret til Radweg Reisen, der vi blant 800 syklar (sjå bilete) fekk ut våre fire som vi sykla tilbake på hotellet på fine sykkelvegar og sykkelbru.

Sjølve turen starta også på denne sentrale sykkelvegen, men vi sykla fort inn i Sveits, og sykla frå landsby til landsby på sørsida av Bodensjøen. Det var sykkelveg det meste av vegen, men i landsbyane måtte vi sykle i vegen. Men det var lite trafikk og låg fart. Det var for det meste flatt, men eit par stader, spesielt på slutten då vi sykla langs Rhinen var det nokre gode stigningar. Derfor fint med elsykkel for Han der. 

Askeladden observerte både interessante vekstar, tre, rovfuglar og fiskar på vegen. Her er noko å utforske vidare. I Stein am Rhein hadde vi lang lunsjpause og fekk studert fantastisk middelalderarkitektur (sjå bilete under). Frå Stein gjekk vegen vidare til Hotel Rheingold i Gailingen kor vi blei godt mottatt, og har fått rom med balkong (sjå under) og utsikt over øvre Rhindal. Dette er også like over grensa til Tyskland, etter at me har sykla i Sveits heile dagen.

Rundt Bodensee 2024

Bodensee klassiker

 

I år skal sykkelturen gå gjennom tre land: Sveits, Østerrike og Tyskland. Han går rundt Bodensjøen, startar i Konstanz (D), deretter til Stein, Gailingen (D), Überlingen (D), Lindau (D), Höchst (A), Arbon (CH) og til slutt Konstanz (D) igjen. Han der skal ha elsykkel, mens Hu der, Helsesøstera og Askeladden skal ha vanleg sykkel. Ei utfordring for Han der? Å sykle seint nok?

Vi har som vanleg bestilt via Pedalo radreisen, med lokal operatør Radweg reisen. På forhånd har vi fått hotelliste, korleis vi kan ta buss for å hente syklar, og ein app med GPS for heile turen. Det siste er nytt, og det kan nok lett gå godt.  Trass i at det er alpeland me skal sykle i, skal det vere lettsykla med sykkelveg det meste av tida. 

Reklamen seier flott natur, med skogar, sivbelter, frukthagar og vingardar, dessuten slott, borger, kloster og landsbyar. Blomeøya Mainau og klosterøya Reichenau er kjend. 

Alkmaar - Amsterdam 61km

 Dag 1 på sykkeltur i Nederland juli 2023. Skriving på etterskot.

For første gong drar vi på sykkeltur utan å møte ein einaste arrangerør. Litt rart, men når ting fungerer er det greit. Det held nok prisen nede. Vi betalte 805 euro pr person for sju overnattingar + 164 euro for leige av elsykkel. 

I hotellet i Alkmaar står leigesyklar på rekke og rad i kjellaren. Vi får kartmateriell og nummerert nøkkel i resepsjonen, og syklane er utrusta med sidetasker, pumpe og litt til eventuell reparasjon. Men for eksempel ikkje umbraconøkkel. Det får vi bruk for til å justere seta nokså snart: Sykle ikkje mange min med eit sete som "gnissar"! Første gong vi stoppa og prøvde å justere seta, var det ein veldig serviceinnstild nederlendar som ropa oss inn, henta fram sitt komplette sykkelverktøy og hjelpte oss (Bilete 1) Men det var ikkje heilt perfekt, så neste var å kjøpe verktøy i ein sykkelbutikk. Det har dei i det landet. (Neste: Ta med verktøy på sjølvbetent tur).

Den første dagen sykla vi i ein skog og gjennom mindre byar: Bollendorp, Heiloo, Akersloot (med den kjekke mannen), Uitgeest, Krommenie, Wermeerveer, Zaandijk, Krog aan de Zaan, De Heel, Landsmeer og så inn i Amsterdam via gratis sykkelferje. Mellom byane er det store og små vatn, dyrka jord, dyr som beitar og kanalar heile tida. Ved Zaandijk passerte vi ei rekke med gamle, flotte vindmøller, og fekk ei påminning om korleis det var å vere flokkturist (Bilete 3) - Det var hordar av turistar ved desse vindmøllene, elles få i landsbyane.

Det var veldig lett å finne fram heilt til vi kom til Amsterdam. Der er ikkje vegvisarane (knoopunkt) så tydelege. Men med hjelp av Google Map gjennom turistgatene fann vi likevel hotellet - som låg noko utanfor sentrum. Akkurat det var litt dumt når "han der" ikkje er så god til å gå. Vi vurderte å ta ut syklane, men fann likevel ein fantastisk spiseplass i ein park i nærleiken "Gin und Musselen" eller noko slikt (bilete 4). 

Turen gjekk i vesentleg grad sørover, og det var ein del motvind - då var det utmerka med elsykkel. 

Platja de Palma - Palma de Mallorca

Palma de Mallorca har fått samanhengande sykkelveg frå Platja de Mallorca til sjølve byen på ca 17 kilometer. Med start ved turistmaskinen Platja sykler ein på ein ganske brei veg saman med tøffe-toget, vareleveransar og andre syklistar. Fotgjengarane har eigen stad å gå. Sykkelstien blir etterkvart utan annan trafikk, og passerer eit fint naturområde mellom flyplassen og havet (med mange fly som i lufta over). Deretter langs strandpromenaden inn mot byen, forbi katedralen (under) og til slutt til marinaen kor har stoppar i ei «rundkjøring» (under). Nokre stader er sykkelvegen ganske smal, og det er mange syklistar, men ein må bare tilpasse tempo. Heilt super måte å oppleve Mallorcas største by på saman med Helle som eg hadde jobba saman med i Soller (under). Vi leigde syklar på hotellet (Iberostar Cristina) og sykla fram og tilbake på same sykkelsti. - Det var lett å få kjøpt mat og drikke undervegs.

Nederland 2023

 Nederland er svært god tilpassa sykling, Og saman med hundretusenvis av nederlendarar har me igjen tatt i bruk det fantastiske nettet kor me syklar på sykkelstiar og sykkelvegar frå knutepunkt til knutepunkt. Heile landet er knytt saman med eit nett av knootpunkt, eit system som er heilt topp utanfor byane, men av og til ikkje heilt perfekt i byane, Heldigvis har me også gps på telefonen i Amsterdam.

Årets tur går frå Alkmaar til Amsterdam til Hoorn til Medemblik til Den Helder til Texel og tilbake til Alkmaar (og vidare tar ne båt frå IJmuiden til Newcastle). Turen er heilt utan fysisk kontakt med reiseoperatør. Vi fekk rute og opplysningar i epost og i utskrift på det første hotellet der, eit hefte for kvar dag, og syklane sto klar i parkeringskjellaren med fullt utstyr, bortsett frå verktøy. Operatør for Pedalo er Dutch Bike Tours, og så langt (etter to dagar) ser det ut til å ha fungert godt. Håper bare på at me ikkje punkterer, då har me beskjed om å klare oss sjølv.

Streikefast i Brønnøysund

Kva gjer ein når ein blir to dagar streikefast i Brønnøysund? Og veret er fint. Då leigar ein syklar på turistinformasjonen og syklar til Torghatten igjen, men denne gongen tar ein eit godt måltid på Torgarhaugen kafe og syklar deretter rundt Torghatten på ein sti som går nedanfor campingplassen og deretter rundt fjellet. 

Dagen etter syklar ein til Skarsåsen festningsanlegg frå andre verdskrigen. Det var interessante tunnelar og kanonstillingar, og oppslag om historien. Brønnøysund blei kalla Vesle Berlin på grunn av at NS hadde 90 medlemmar i den vesle byen. Dessutan var det fabelaktig utsikt over søndre Helgeland.  Det er ca 4 km ut til Skarsåsen, så deretter syklar ein rundt i byen, ser på den gamle kyrkja med minnesteinar over falne sjøfolk og soldatar, og  den nye stradpromenaden.  

Vevelstad - Brønnøysund 35 km

Mykje av turen denne dagen gjekk på riksveg 17, noko eg trudde skulle bli litt nifst. Men trafikken var liten, og bilane tok hensyn. Når det er ferjer i begge endar, blir det ikkje så mykje trafikk,sjølv om det var Vevelstad-dagar og aktivitet fleire stadar. På ferjeleiet på Andalsvåg var det fiskekonkurranse for barn og demonstrasjon av bruk av redningsutstyr. Etter ein kort ferjetur til Horn, sykla vi innom Hildurs urterarium, såg på urtene og prøvde urtepizzaen, før vi rulla inn til Thon Hotell Brønnøysund, fekk levert syklane og fekk beskjed om at flyet vårt fra Trondheim var kansellert, og vi fekk fly to dagar seinare. Toga var fulle, Hurtigruta gjekk seint nedover, så etterkvart bestemde vi oss for å bli o Brønnøysund to dagar ekstra. Kanskje leie syklar?

Oppsummering: Ein fantastisk tur. Ikkje så mykje sykling, men desto meir andre aktivitetar: klatring til Torghatten og i Vegatrappa, RIB-tur, museum om fiskeoppdrett i Brønnøysund, kystkultur og dunsanking på Vega, mykje å lære om livet i fiskeværa på RIB-turen, Petter Dass og Vevelstad bygdetun. Vi reiste med to hurtigbåtar og tre ferjer, alt koordinert av vår entusiastiske reiseleiar Knut Erling  Wedul, som kjørte bagasjen, fiksa syklane, hadde orienteringsmøter og sørga for at alle kom fram.

Overnattingane var varierte, alle greie på sine måtar, og dei to inkluderte middagane på Vega Fjordhotell og Forvik handelsstad var gode og lokale. Elles var det inkludert nistepakke kvar dag, og det var fint når det er eit stykke mellom kafeane - og husa i det heile. 

Vi anbefaler turen, sjølv om han ikkje direkte er billig. Du får ganske mykje, og er sikra plass på dei gode stadane.

Sandnessjøen - Vevelstad 40 km

 Veka før sykkelturen var det strålande ver i heile Norge, men det snudde då vi begynte på sykkelturen. Det var regn kvar dag, sjølv om det ikkje regan heile tida, det var opplett innimellom. Vi fekk kjenne Norge slik det kan vere, og med gamasjar over vanntette sko, regnbukse, ny regnjakke med hette, vannavstøttande hanskar og lue, samt sykkelbriller, gjekk det heilt fint å sykle. 

Men det var også fint å ta seg ein lang pause for å få med seg Petter Dass-museet og ein liten pause for å stikke innom den internasjonale krigskirkegården på Tjøtta. Mange russiske namn der, etter fangeskipet Rigel, feilbomba av dei allierte. Men også graver over ukjende soldatar. Ei påminning om kor feil krig er.

Frå Tjøtta ver det ferje til Forvik handelstad, kor noen overnatta og alle hadde boknafiskmiddag, vi overnatta på Vevelstad gjestegård, driven av eigaren som var vaksen opp på garden. Fine rom, gamle møbler i stovene og koseleg atmosfære. 

RIB-tur frå Seløy.

 

I pakken vår var det lagt inn ein RIB-tur med Seløy kystferie ut til fleire av væra utanfor Herøy og Dønna. Vi var i utgangspunktet litt skeptiske til ein båttur i regnet og blæsten, men godt innpakka i tjukk kjeledress, med vanntette hanskar og gode briller, var det ei oppleving å bli med på tur til stader vi aldri har vore og aldri vil kome til, og høyre historiar frå stadene. Det er hundrevis av øyer og holmar (12000 på Helgeland), det budde folk på Gåsvær, Måsvær og Åsvær, på Langøy, på Lamøy, Feøy, Sildøy og Seløy. Dyr og fuglar hadde gitt øyene namn. På nokre av øyane hadde det vore heile samfunn i storhetstida for sildefisket, på andre øyer var det ein eller to familiar med ei ku og elles fiske som næringsveg. Bøkene om Ingrid på Barrøy av Roy Jacobsen kan vel gi eit innblikk i livet der, tiltlane er De usynlige, Hvitt hav, Rigels øye, Bare en mor. Vi gjekk i land på Sandsundvær kor det i 1901 omkom 34  personar i ein orkan som fekk sjøen til å gå over øya og dra med seg både hus og folk som var der for å ha kort veg ut til fiskefelta. Etter ulykka blei det bygt ein molo.

Utværa blei fråflytta i 50- 60- og 70-åra då det blei gitt fråflytningstilskot som var så stort at det var vanskeleg å seie nei. Og når nokon begynte å flytte, forsvann skolar og post, og samfunnet gjekk i oppløysing. Husa som står nå, er feriebustader.  

Etter turen på minst to timar, åt vi matpakke i bua til Seløy kystferie før vi sykla vidare 21 km  til ferjeleiet Bjørn på Dønna. På andre sida var det kort vei til Sandnessjøen og hotel Scandic Sju Søstre. Regn og yr gjer det vanskeleg å sjå dei verkelege sju søstrene. Fullt på spisestadane i Sandnessjøen, men etter litt venting fekk vi bord på Sopranos saman med to i sykkelflokken. God mat og kjekke damer!